Consent Mode v2 ve izin bandı: ajanslar için uygulamalı rehber

Avrupa’da reklam yöneten ajanslar için izin artık hukuki bir dipnot değil. Hangi etiketlerin yüklenebileceğini, reklam platformlarının hangi verileri alacağını ve sonunda bir kampanyanın sonucunun ne kadarını ölçebileceğinizi izin belirliyor. Google’ın Consent Mode v2’si bu işin Google etiketlerine doğrudan dokunan kısmı ve sık sık yanlış anlaşılıyor.

Bu rehber konuyu sade bir dille anlatıyor ve her müşteri sitesinde kullanabileceğiniz bir kontrol listesiyle bitiyor. Hukuki tavsiye değildir: Müşterinin sitesinin neyi sorması gerektiğine kendi gizlilik bildirimi ve avukatı karar verir.

Consent Mode nedir, ne değildir?

Consent Mode, bir web sitesinin ziyaretçinin neye izin verdiğini Google etiketlerine bildirmesinin bir yoludur. Etiketler de davranışlarını buna göre ayarlar. Consent Mode bir izin bandı değildir. Ziyaretçiye sormak için yine bir banda (ya da bir izin yönetim platformuna) ihtiyacınız vardır; Consent Mode yalnızca yanıtı Google etiketlerine taşır.

Google’ın kendi yardım merkezi de konuyu tam olarak böyle tanımlıyor: Consent Mode, ziyaretçinin izin durumunu Google’a iletir ve mevcut izin bandınızla birlikte çalışır. (Google Ads Yardım: İzin modu hakkında)

Sürüm 2’deki dört sinyal

Sürüm 2, önceden var olan iki sinyale iki yeni sinyal ekledi. Google’ın geliştirici belgelerine göre (Web sitelerinde izin modunu ayarlama):

• ad_storage: Reklam çerezlerinin saklanıp saklanamayacağı.
• analytics_storage: Analiz çerezlerinin saklanıp saklanamayacağı.
• ad_user_data: Reklamla ilgili kullanıcı verilerinin Google’a gönderilip gönderilemeyeceği (v2’de yeni).
• ad_personalization: Verilerin yeniden pazarlama gibi kişiselleştirilmiş reklamlar için kullanılıp kullanılamayacağı (v2’de yeni).

Her sinyal ya granted ya da denied değerini alır. Site, herhangi bir Google etiketi çalışmadan önce varsayılanları ayarlar, ziyaretçi seçimini yaptıktan sonra da bir güncelleme gönderir.

Önce varsayılanlar

Varsayılan, ölçüm verisi gönderen her komuttan önce ayarlanmalıdır. Google’ın belgeleri dört sinyalin de reddedildiği bir varsayılan örneği gösterir. İsteğe bağlı wait_for_update değeri de eşzamansız çalışan bir izin bandına, etiketler tetiklenmeden önce seçimi bildirmesi için birkaç yüz milisaniye tanır. Varsayılanlar bölgeye göre de farklılaşabilir.

Varsayılan, bir etiket yüklendikten sonra ayarlanırsa her sayfa görüntülemesinin ilk isteği ziyaretçinin kararı olmadan gider. Etiketler birkaç farklı yerden eklendiğinde bu hataya düşmek çok kolaydır.

Temel mod mu, gelişmiş mod mu?

Google, Consent Mode’u uygulamanın iki yolunu tarif eder (izin moduna genel bakış):

• Temel: Ziyaretçi izin bandıyla etkileşime girene kadar Google etiketleri yüklenmez. Ziyaretçi reddederse Google’a hiçbir veri gitmez, izin durumu bile.
• Gelişmiş: Google etiketleri hemen, varsayılan olarak reddedilmiş izinle yüklenir ve izin reddedildiği sürece çerezsiz pingler gönderir; tam ölçüm ancak izin verildikten sonra başlar.

Gelişmiş mod, Google’ın eksik dönüşümlerin daha fazlasını modellemesine olanak tanır; temel mod ise izinden önce hiçbir şey göndermez. Müşterinin hangisini kullanacağı yalnızca ajansın raporlamasını ilgilendiren bir konu değildir; buna müşteri ve gizlilik danışmanı karar verir.

AEA, Birleşik Krallık ve İsviçre’de neden önemli?

Google’ın AB kullanıcı izni politikası, Avrupa Ekonomik Alanı, Birleşik Krallık ve İsviçre’deki son kullanıcılar için geçerlidir. Politika, başka şeylerin yanında, yasanın gerektirdiği durumlarda çerezler ya da yerel depolama için hukuken geçerli bir izin; reklamları kişiselleştirmek için kişisel verilerin toplanması, paylaşılması ve kullanılması için de izin şartı koyar. Sitelerden ayrıca veriyi alan tarafları belirtmelerini, izin kayıtlarını tutmalarını ve ziyaretçilere iznini nasıl geri çekebileceğini anlatmalarını ister.

Politika, müşterilerinizinkiler de dahil olmak üzere kontrol ettiğiniz mülkleri kapsar. Bir ajans için bu şu anlama gelir: Müşteri sitesindeki izin kurulumu web geliştiricisine bırakılacak bir şey değil, işin bir parçasıdır.

Adil bir izin bandı nasıl görünür?

Consent Mode yalnızca ziyaretçinin seçimini taşır; seçimin yapıldığı yer izin bandıdır. Avrupa veri koruma otoriteleri bant tasarımını yakından inceledi: Avrupa Veri Koruma Kurulu’nun Cookie Banner Taskforce raporu (Ocak 2023), ilk katmanda reddetme seçeneğinin olmaması, önceden işaretlenmiş kutular ve yanıltıcı düğme tasarımı gibi konuları ele aldı. Uygulamada adil bir izin bandı:

• ilk katmanda Kabul et ve Reddet seçeneklerini eşit ağırlıkta sunar;
• kesinlikle gerekli olanların dışında önceden işaretlenmiş kategori içermez;
• kategorileri (gerekli, analiz, pazarlama) sade bir dille ve ziyaretçinin dilinde açıklar;
• seçimden önce isteğe bağlı hiçbir şey yüklemez;
• görünür bir bağlantı ya da düğmeyle ziyaretçinin sonradan fikrini değiştirmesine izin verir.

Her müşteri sitesi için uygulama kontrol listesi

1. Sitedeki her etiketi listeleyin: Google etiketi, Tag Manager, Meta Pixel, TikTok, LinkedIn Insight, Microsoft UET ve diğerleri. Kimsenin eklediğini hatırlamadığı etiketleri de dahil edin.
2. Her etiketi bir kategoriye atayın: gerekli, analiz ya da pazarlama.
3. Consent Mode varsayılanlarını önce ayarlayın: her etiketten önce, hepsi reddedilmiş olarak.
4. İzin bandını gösterin: ziyaretçinin dilinde, eşit ağırlıkta Kabul et ve Reddet ile.
5. Her etiketi yalnızca kendi kategorisi için izin verildikten sonra yükleyin ve ziyaretçinin seçimiyle Consent Mode güncellemesini gönderin.
6. ad_personalization için müşteriyle birlikte karar verin: Bir site, yeniden pazarlama olmadan reklam ölçümü isteyebilir.
7. İzin geri çekildiğinde reklam çerezlerini silin.
8. Sonucu kontrol edin: Siteyi gizli bir pencerede açın, reddedin ve isteğe bağlı hiçbir şeyin yüklenmediğini doğrulayın.
9. Düzenli olarak yeniden kontrol edin. Siteler değişir; birileri altbilgiye yeni bir piksel yapıştıracaktır.

Reachio bunu nasıl yapıyor?

Reachio her markaya, sitenin <head> bölümünün en başına konacak tek bir yerleştirme satırı verir. Bu satır:

• her şeyden önce, kısa bir wait_for_update ile Consent Mode v2 varsayılanlarını her sinyal için reddedilmiş olarak ayarlar (güvenlik depolaması izinli kalır);
• markanın izin bandını ziyaretçinin dilinde (yedi dil) gösterir; Kabul et ve Reddet yan yanadır, analiz ve pazarlama için bir ayarlar paneli de vardır;
• kayıtlı etiketlerden yalnızca ziyaretçinin izin verdiklerini yükler. Seçimden önce hiçbir üçüncü taraf kodu yüklenmez; bu yüzden Google etiketleri temel moddaki gibi davranır;
• Consent Mode güncellemesini seçimle birlikte gönderir; ad_personalization, marka için siz açmadıkça reddedilmiş kalır;
• pazarlama izni geri çekildiğinde reklam çerezlerini siler ve data-reachio-consent taşıyan her öğeden izin bandını yeniden açar.

Markanın sayfalarında yapılan günlük tarama, kayıtlı her etiketi bulundu, eksik, yinelenen ya da yanlış kimlik olarak işaretler. Ayrıca her etiketi kendi izin denetiminin arkasında tutan bir Google Tag Manager kapsayıcısını dışa aktarabilirsiniz. Ayrıntılar: Takip, izin bandı ve etiket taraması.